Arne Nillis - Mijn herstelverhaal voor fellowsupport

 
arne-Nilis.jpg

"Waanzin is altijd hetzelfde blijven doen en toch een ander resultaat verwachten. Impossible is nothing"


 
 
 
 

Arne Nilis waarschuwt voor gokverslaving: "Mijn probleem werd erger en erger"

Bekijk de video

Op mijn dertiende kwam ik voor het eerst in contact met gokken, heel onschuldig allemaal. Ik speelde om wat kleingeld met vrienden samen op voetbalwedstrijden. In de loop van de jaren bleek deze interesse niet zo onschuldig als het allemaal leek.

 

Op een destructief pad

Toen ik meerderjarig werd ontdekte ik meerdere platformen waar ik kon gokken. Zo kwam ik in contact met online platformen en casino’s. Niet alleen mijn financiële situatie ging hier onder lijden maar ook mijn emotioneel –en sociaal gedrag. Ik isoleerde mij van de maatschappij en sloot mij op in mijn wereld. Familie en vrienden haalden meermaals aan dat ik een probleem had maar het enige wat ik deed was de vinger terug naar hun wijzen zonder zelf te beseffen waar ik mee bezig was. In de loop van de jaren voelde ik mij totaal geen onderdeel van onze maatschappij, ik had geen enkel sprietje hoop meer en ik ging verder op mijn destructief pad. Door deze verwoestende gedachten te delen met psychologen kwam ik erachter dat ik met een gokverslaving zat wat de reden was van de verschillende depressies die ik had. Dit was voor mij moeilijk om te accepteren maar toch ging ik opzoek naar hulp.

 

In behandeling

Ik kwam terecht bij verschillende psychologen en zocht zelfs voor antwoorden in religieuze kring, allemaal tevergeefs. Na een zoektocht van drie jaar kwam ik dankzij mijn moeder terecht bij ‘Solutions’ in Antwerpen, een verslavingskliniek in de privé sector, waar ik in opname zou kunnen gaan. Deze kliniek gaf het advies om in behandeling te gaan in een verslavingskliniek te Kaapstad,  Zuid-Afrika.

Tijdens deze periode werd ik therapeutisch behandeld volgens een spiritueel programma en kwam ik stilaan tot het besef welke schade ik allemaal had aangericht tijdens mijn verslaving. In de kliniek kwam ik in contact met verschillende alcohol en –drugsverslaafden in herstel die mij accepteerden als persoon en volledig begrepen waar ik doorging. Twee dagen in de week ging ik naar anonieme meetings waar ik kon praten over mijn emoties met lotgenoten.

Mede door lotgenoten en het uitvoeren van het 12-stappen programma werd mijn visie over mijn doen en laten veel breder.  Ik heb met de tijd inzicht gekregen over hoe mijn negatieve gedragspatronen zich ontwikkeld hadden gedurende mijn actieve verslaving. Deze gedragspatronen leerde ik herkennen zodat ik ze positief kon aanpassen. Leugens vertellen werd de waarheid vertellen, mijn isolement veranderde ik in meer open zijn en mijn ontkenning veranderde in het accepteren van de ziekte die ik had. Mijn herstel zal nooit betekenen dat ik deze verslaving ga overwinnen maar dat ik mijn herstel heel mijn leven kan vasthouden.

Trauma’s werden uitgesproken en verwerkt wat voor veel minder woede en haat binnen in mij zorgde. Ik kan omgaan met emoties, teleurstellingen en weet vandaag de dag noodsituaties te herkennen en welke hulpmiddelen ik dan moet toepassen.

 

Nieuwe kansen

Na tien weken in Kaapstad belandde ik weer in de realiteit in België. Deze keer was ik veel sterker en had ik de nodige hulpmiddelen om niet terug te vallen in oud verslavend gedrag. Ik kreeg nazorg in Antwerpen en ontdekte ik snel dat ik mijn verhaal wou delen met lotgenoten die momenteel nog in actieve verslaving zaten.

Door mijn passie om andere personen te helpen kwam ik via één van mijn lotgenoten terecht bij de opleiding ervaringswerker GGZ–en verslavingszorg in Heverlee. Ik informeerde me hierover en schreef mij meteen in. Naast de opleiding werk ik ook als vrijwilliger bij het CAD-Limburg. Samen met de preventiedienst geef ik lezingen in scholen, bedrijven en sportclubs. Hier bespreek ik preventief welke risico’s er allemaal verbonden zijn aan het gokken en probeer ik het stigma te doorbreken dat er momenteel heerst over gokverslaving in de maatschappij. Als laatste begeleid ik een zelfhulpgroep gokken in Limburg waar lotgenoten contact primeert. Hier worden ervaringen met elkaar gedeeld waar ik enorm veel kracht, inspiratie en hoop uit haal.

Vandaag de dag geniet ik van de kleine dingen die voordien buiten mijn visuele tunnel bestonden. Sociaal en emotioneel beschikbaar zijn voor vrienden en familie, de mogelijkheid om te werken met andere en zo ook met mijn eigen bezig te zijn, wandelingen doorheen de natuur, de vele nieuwe contacten en vrienden die ik maak maar vooral de herstellende vertrouwensband met mijn ouders en zussen is het mooiste wat herstel mij heeft terug gegeven. 

 
 

Arne Nilis

Zelfhulpgroep Gokken 

Iedere 1ste en 3de woensdag van de maand om 19.30 tot 21.00 

Anne Ruttenstraat 42, 3500 Hasselt 

limburg@zelfhulpgroepgokken.be

Zelfhulpgroep Gokken is een groep mannen en vrouwen die hun ervaring, kracht en hoop met elkaar delen om aan de oplossing van hun gemeenschappelijk probleem te werken en anderen helpen te herstellen van hun gokverslaving. Zoals het hoort binnen een zelfhulpgroep zal deze geheel in het teken staan van herstel gerelateerde onderwerpen. De enige voorwaarde voor lidmaatschap is het verlangen om te stoppen met gokken.

 
Tiana Walrave